Mamy dwie możliwości inwestowania pieniędzy w fundusze inwestycyjne.

 

Pierwsza forma poprzez Ubezpieczeniowe Fundusze Kapitałowe cechują się tym że posiadają tak jak Pani wspomniała "drobny element ubezpieczeniowy". Drobny należy rozumieć od stu do tysiąca sumy ubezpieczenia. W wypadku gdy suma ubezpieczenia jest kilkukrotnie wyższa mamy do czynienia z polisami unit-link. Nie służą one do inwestowania pieniędzy lecz do realizacji innych celów. Są połączeniem ochrony ubezpieczeniowej i inwestycji a to nie sprawdza się najlepiej, gdy chodzi nam o pomnażanie kapitału. W unit linkach koszty ochrony niejednokrotnie przewyższają zyski jakie przynosi inwestycja.

Wracając natomiast do UFK - jest to bardzo dobra forma inwestowania, lepsza niż zakup jednostek uczestnictwa bezpośrednio od Funduszu czy Banku.

1. Drobna suma ubezpieczenia spawa że podatek "Belki" jest odroczony, nie płaci się podatku w sytuacji zamiany np. funduszu akcyjnego w obligacyjny - w tradycyjnych funduszach należy zapłacić podatek, co sprawia ze mniejsza będzie zainwestowana w drugi fundusz.

 

2. UFK jako duży podmiot jest w stanie wynegocjować niższe prowizje i opłaty manipulacyjne aniżeli indywidualny klient.

 

3. Decydując się na tę formę inwestowania omijamy podatek od spadków i darowizn - gdy celem oszczędzania jest zapewnienie godziwego startu dziecka w dorosłe życie.

 

4. UFK są w 3/4 wyłączone z egzekucji komorniczej , w przypadku zwykłych funduszy inwestycyjnych komornik zajmie nasze oszczędności.

 

5. Mamy możliwość inwestowania jednocześnie w kilka funduszy różnych Towarzystw, uniezależniamy się od wyników tylko jednego Towarzystwa , czyli jeśli w danym roku w Towarzystwo X przyniesie nam mniejsze zyski, pozostałe Towarzystwa które wybraliśmy nadrobią to.

 

 

 

Druga z możliwości inwestowania to nabywanie jednostek uczestnictwa w Banku lub bezpośrednio od funduszu ale wtedy nie korzystamy z wyżej wymienionych przywilejów.

 

 

 

 

Nasi znajomi czesto kierują sie dobrymi chęciami podpowiadając jakieś rozwiązania, ale to my sami jesteśmy odpowiedzialni za Nasze decyzje. Pamiętajmy, że Nasi znajomi nie mają wplywu na Nasze zyski na rachunkach OFE. Jedną zaś z takich decyzji jest wybor OFE, czyli jakości życia na Naszej emeryturze (wiem, częstokroć emerytura dla młodych ludzi jawi się jako odległe, abstrakcyjne pojęcie), zależnej od tego ile środkow finansowych uda nam się zgromadzić na koncie przy pomocy wybranego OFE.

Pierwszym krokiem powinno być zaglądniecie w różne tabele rankingowe OFE (najlepiej podawane przez KNF, czyli Komisję Nadzoru Finansowego, umieszczane np; w internecie, czy też prasie).Cóż tam zobaczymy? Najczęściej procentowe określenie zyskowności danego funduszu w jakimś okresie (najlepiej gdy patrzymay na rankingi w jak najdłuższej perspektywie). Daje to jakąś podstawę do wyrobienia sobie zdania o funduszu. Oczywiście im większa tym lepiej. Pamiętajmy jednak, że OFE podają średni zysk dla wszystkich rachunków, czyli ktoś może mieć na swoim rachunku zysk 15% a ktoś inny 5%...średnio wyjdzie całkiem dobrze (wynikać to może z różnego terminu przekazywania skladek przez pracodawcę do ZUS a ZUS u do OFE). To znaczy tyle, że dobrze by bylo gdybyśmy mogli kontrolować jak Nasze składki wpływają (czy regularnie i we wlaściwych terminach i jak tam zarabiają) do OFE. Pierwszym więc aspektem wyboru funduszu niech będzie możliwość kontrolowania co się dzieje na Naszym rachunku OFE. Nie wszystkie np; udostępniają wgląd na konto przez internet, wiec fajnie gdy mamy taką możliwość.

Po drugie, sprawdźmy, jak dane OFE radzi sobie z tym, aby na rachunki OFE przekazywalo środki (można to sprawdzić w rankingach np; poprzez sprawdzenie średniej wysokości rachunku, tzn. im wyższy średni rachunek, tym więcej skladek wpłynęło tam na czas). Co Nam po tym, że towarzystwo wypracuje wysoki zysk, jak tam nie bedzie połowy Naszych skladek?

Po trzecie, w związku z poprzednim punktem, musimy się zorientować, jaką pomoc uzyskamy z funduszu w przypadku: zmiany Naszych danych, "zaginięcia" skladki, etc. Ważna rzecz, bo jeżeli zostaniemy z tym sami i korespondencją z OFE, możemy się z wyjaśnieniem każdej drobnej rzeczy, dlugo borykać a składki moga nie docierać na rachunek, bo np: zmienilismy nazwisko. Pomoc w takich przypadkach kogoś, kto jest na miejscu, jest nie do przecenienia. Zorientujmy się więc, czy mamy w pobliżu jakąś siedzibę funduszu, czy też możliwość kontaktu ze znajomym agentem/akwizytorem zajmującym się od dłuższego czasu tym procederem w danym OFE.

Wspomniałem o zysku, popatrzmy też na koszty prowadzenia rachunku OFE. Towarzystwa mialy je w różnych okresach różne i nierozsądne by było aby już jakieś nabyte zniżki po latach bycia członkiem danego OFE, przejść do innego i płacić koszty wyższe. Opiszę to na przykladzie. Załóżmy, że wybraliśmy fundusz "X" który w pierwszych 2 latach czlonkowstwa pobieral prowizję od skladki w wysokości 9% a potem powiedzmy 5%. Namawiają Nas na przejścia do funduszu "Y" który pobiera prowizję cały czas taką samą, powiedzmy 7%... Widzimy więc, że jeżeli jesteśmy klientem dłuzej niż 2 lata, to ewidentnie"tracimy" 2% na samej prowizji (pamiętajmy, że przed uplywem 2 lat od zawarcia umowy, zmiana funduszu bedzie nas dotatkowo kosztować karę za zerwanie umowy).

Tu nastepny przyklad, który mowi ze nawet taki sam zysk w procentach, nie jest zawsze dla nas taki sam w gotowce:

załóżmy że wpływa na Nasz rachunek 100 złotych co miesiąc. W obu OFE wypracowują zysk powiedzmy 10%. W jednym funduszu pobierają nam 7% prowizji, czyli pozostaje 93 złote a z dopisanym zyskiem (10%, czyli 9,3 złotego) na rachunku bedziemy mieli 102,3 PLN. W drugim przypadku pobrane mamy 5% prowizji, czyli do 95 złotych dopisane zostanie nam 9,5 PLN, co da nam razem 104,5 zlotego.

TO WSZYSTKO PRZY TYM SAMYM ZYSKU!!!. Jeżeli policzymy przez lata, wyjdzie to spora kwota!!!

Pamiętajmy jeszcze o prowizji pobieranej od aktywów z Naszego funduszu...w skrócie pisząc zasadą jest, że im wiekszy fundusz (tzn mający większe aktywa, czyli mający wiecej pieniedzy swoich klientów na rachunkach), tym te koszty są mniejsze przypadające na każdego z uczestnikow danego funduszu. Wielkość aktywów ma jeszcze jeden aspekt, świadczy o zaufaniu do funduszu, jego stabilności, i o tym czy dany fundusz kreuje nasze zyski (czyli np jest liczacym się graczem na giełdzie), czy raczej jest zdany na zmienność nastrojów na rynkach finansowych na których inwestowane są Nasze pieniądze (ale sprytnie zarzadzany mały fundusz może zarobić czasami wiecej niż wielki)...

Pewno można by te kwestie roztrząsać jeszcze w wielu innych aspektach (np. zależnie od tego jak bardzo lubimy Naszego znajomego;), ale myśle że tu przedstawione dywagacje są najistotniejsze i wystarczające do podjecia decyzji.

Pomyślmy też, czy nie czas zainteresować się też jakąś wlasną inicjatywą w pomnażanie środkow na emeryturę (tzw III filar), bo nawet jak OFE wypracują pokaźny zysk, to i tak tzw. "stopa zastąpienia" na Naszej emeryturze, bedzie dość skromna ( tzn stosunek tego co zarabiamy, do wysokości Naszej emerytury). Przewidywana jest na poziomie pomiędzy 50% a 30% naszych poborów (czyli jeżeli ktoś zarabia 2100 zlotych miesięcznie "na rękę" może otrzymać zaledwie 700 zlotych na emeryturze z ZUS i OFE łącznie !!! ) Dlaczego tak się dzieję? to moze przy następnej okazji...

Tymczasem pozdrawiam i jestem do Panstwa dyspozycji

 

Mobbing to działanie lub zachowanie odnoszące się do pracownika albo skierowane przeciwko pracownikowi, które polega na uporczywym i długotrwałym nękaniu lub zastraszaniu pracownika, wywołujące u niego zaniżoną ocenę przydatności zawodowej, powodujące lub mające na celu poniżenie pracownika, izolowanie go lub wyeliminowanie z zespołu współpracowników (art. 94 3 § 2 Kodeksu pracy).

Jak wynika z pytania, zachowanie pracodawcy trwa już kilka miesięcy, a więc może mieć charakter długotrwały (niejednorazowy), a gdy zdarza się co kilka dni mimo protestów pracownika można też uznać, iż ma charakter uporczywy. W pytaniu nie wskazano jednak konkretnych przykładów poniżania, ośmieszania czy krytykowania, poza używaniem wyrażeń obraźliwych oraz związanych z wyglądem pracownika. Trzeba podkreślić, iż krytykowanie może nie mieścić się w pojęciu mobbingu, bowiem pracodawca ma prawo do oceny, w tym krytycznej, pracy pracownika. Jednak pracodawca pozwala sobie na wypowiedzi nie związane bezpośrednio z obowiązkami pracownika, a dotyczącymi wyglądu Pana osoby w obecności innych pracowników, co w mojej ocenie powoduje poniżanie pracownika (tzw.; naruszanie osobistej godności lub przemoc werbalną). W konsekwencji tego rodzaju zachowanie pracodawcy, który w obecności innych pracowników wyraża się negatywnie o wyglądzie pracownika, czyniąc to przez wiele miesięcy, może być uznane za mobbing.

Pracownikowi, wobec którego stosowano mobbing, przysługują w stosunku do pracodawcy dwa roszczenia - o zadośćuczynienie pieniężne za doznaną krzywdę, jeżeli mobbing wywołał u pracownika rozstrój zdrowia (np.: w sferze psychicznej) i roszczenie o odszkodowanie w wysokości nie niższej niż minimalne wynagrodzenie za pracę, jeżeli mobbing stał się przyczyną rozwiązania umowy o pracę przez pracownika (art. 94 3 § 3 i 4 Kodeksu pracy).

 

sprzedawca towaru nie może odmówić Panu przyjęcia reklamacji powołując się na zapisy z karty gwarancyjnej. Pamiętajmy, że mamy prawo do reklamowania towaru u sprzedawcy z tytułu niezgodności towaru z umową. Sprzedawca jest z mocy prawa odpowiedzialny za sprzedaną rzecz i tej odpowiedzialności nie może ograniczyć ani przerzucić na gwaranta. Sprzedawca, inaczej niż gwarant, na podstawie samego paragonu lub faktury jest odpowiedzialny za sprzedany produkt przez okres dwóch lat od momentu sprzedaży.

Inna sytuacja jest, gdy reklamuje Pan towar do gwaranta, czyli podmiotu wymienionego w karcie gwarancyjnej. To on ustala na jakich warunkach udziela gwarancji, gdyż gwarancja jest tylko dokumentem dobrowolnym. Jeżeli jeden z zapisów gwarancji uzależnia rozpatrzenie reklamacji od konieczności posiadania paragonu, to gwarant ma prawo odmówić rozpatrzenia reklamacji w przypadku jego braku. W opisanej przez Pana sytuacji brak paragonu nie stanowi przeszkody do rozpatrzenia reklamacji przez sprzedawcę z tytułu niezgodności towaru z umową, ponieważ jest Pan w stanie udowodnić fakt zawarcia umowy w inny sposób (przedstawiając kartę gwarancyjną w której zawarta jest data zakupu i pieczątka sklepu).

Pamiętajmy, że gwarancja to nie jedyna możliwość do złożenia reklamacji. Towar możemy zawsze reklamować do sprzedawcy powołując się na niezgodność towaru z umową. Do złożenia reklamacji potrzebujemy jedynie dowódu zakupu, a jeżeli go nie posiadamy to inny dowód potwierdzający zawarcie umowy.

Jeżeli sprzedawca w dalszym ciągu będzie uchylał się od przyjęcia reklamacji, proszę skontaktować się z Pana rzecznikiem konsumentów, który w Pana imieniu wystąpi do przedsiębiorcy.

Pozdrawiam serdecznie

 

Z chwilą zawarcia małżeństwa (w zapytaniu – październik 2009 r.) powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny) - art. 31 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego( krio) . Zatem w małżeństwie, w którym obowiązuje ustrój wspólności ustawowej mogą występować trzy masy majątkowe: majątek wspólny małżonków oraz dwa majątki osobiste każdego z nich. Do majątku osobistego każdego z małżonków należą m.in. przedmioty majątkowe nabyte przed powstaniem wspólności ustawowej (np. samochód kupiony przed zawarciem małżeństwa) oraz przedmioty majątkowe nabyte w zamian za składniki majątku osobistego (np.: nowy samochód który został zakupiony za cenę uzyskaną ze sprzedaży samochodu nabytego przed zawarcie związku małżeńskiego) .

 

Małżonkowie mogą jednak przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa – tzw. intercyza ). Umowa taka może poprzedzać zawarcie małżeństwa ( art. 47 krio) ale może także nastąpić w czasie jego trwania.

W przypadku zatem, gdy w momencie sporządzania aktu notarialnego Pani mąż oświadczy, iż nieruchomość jest nabywana ze środki pochodzących z majątku osobistego (a może mieć do tego prawo z racji, iż środki uzyskał przed wstąpieniem w związek małżeński), stanie się to jego majątkiem odrębnym. Jeżeli zależy zatem Pani na tym, aby przedmiotowa nieruchomość wchodziła w skład majątku wspólnego konieczne będzie wówczas dokonanie rozszerzenia wspólności majątkowej, w formie umowy (akt notarialny), poprzez objęcie majątkiem wspólnym małżeńskim prawa spółdzielczego Pani męża.

 

 

Pomnażając kapitał na giełdzie możemy liczyć na ponadprzeciętne zyski przeważnie w okresie długoterminowym. Dlatego wybierając tą formę inwestowania należy odpowiedzieć sobie na pytanie czy jestem w stanie aby te pieniądze pracowały przez minimum 5 lat.

Biorąc pod uwagę analizę techniczną GPW w Warszawie, spore wzrosty już za nami, od dołka który obserwowaliśmy w lutym indeksy wzrosły o blisko 80%, w ujęciu rocznym - rok 2009 wzrost o 30%.

Jak więc widać spora część wzrostów już za nami, jednak potencjał do kolejnych wzrostów i powrót indeksu do poziomów z połowy roku 2007 również jest uzasadniony, należy jednak pamiętać o zachowaniu długiego terminu inwestycji. W krótkim terminie istnieje możliwość ruchu korygującego wzrosty o których wspomniałem.

W co zainwestować? Nie odpowiem Panu na to pytanie gdyż rekomendacja z mojej strony może nastąpić tylko i wyłącznie po przeprowadzeniu Analizy Finansowej.

Podczas analizy bierze się pod uwagę szereg informacji dotyczących akceptowalnego ryzyka, horyzontu inwestycyjnego, inne posiadane inwestycje etc.

 

 

W przypadku wystawienia weksla niezupełnego w chwili jego wystawienia (tzw. weksla in blanco ) zasady jego wypełnienia określa umowa między wystawcą weksla, a tym komu wystawca weksel wydaje (posiadaczem), zwana porozumieniem wekslowym lub deklaracją wekslową. Ustalenie treści porozumienia wekslowego zależy od woli stron. Możliwe jest więc zastrzeżenie możliwości posiadania przez posiadacza weksla in blanco przez określony czas, w tym wypadku przez dwa lata od ustania stosunku pracy. Zapis taki nie jest sprzeczny z prawem.

Gospodarcze uzasadnienie przetrzymywania weksla przez pracodawcę ustaje z chwilą, kiedy okaże się, że roszczenia, na zabezpieczenie których weksle został wystawiony, nie powstały lub gdy roszczenia te zostały zaspokojone.

Odzyskanie weksla in blanco od jego posiadacza w takim wypadku nie jest jednak łatwe.

Obowiązek zwrotu weksla in blanco może wynikać z treści porozumienia wekslowego. W przedmiotowej sprawie zastrzeżono w porozumieniu wekslowym, iż pracodawca ma prawo zachować weksel dwa lata po rozwiązaniu umowy o pracę z wystawcą weksla. Rozumiejąc powyższe zastrzeżenie nie tylko jako uprawnienie do przetrzymania weksla przez ww. okres, ale również jako obowiązek zwrotu weksla po okresie dwóch lat od rozwiązania umowy o pracę, należy przyznać pracownikowi prawo wystąpienia do byłego pracodawcy z odpowiednim roszczeniem po upływie tego terminu.

Możliwe jest jednak, iż powyższy zapis może być zinterpretowany w ten sposób, że pracodawca ma prawo do zachowania weksla przez okres dwóch lat, ale już nie jest zobowiązany do jego wydania po upływie wskazanego okresu czasu. Przesądzić można to jedynie mając od dyspozycji tekst deklaracji wekslowej, zawierającej stosowny zapis. W takiej sytuacji odzyskanie weksla może okazać się problematyczne. Prawo wekslowe nie przewiduje podstawy prawnej do wydania weksla in blanco po spełnieniu zobowiązania (art. 39 ustawy prawo wekslowe nie znajduje bowiem zastosowania do weksli in blanco). Sporna jest także możliwość domagania się zwrotu weksla in blanco na podstawie roszczenia windykacyjnego z art. 222 kodeksu cywilnego.

 

Jednakże nawet w sytuacji, kiedy żądanie wydania weksla in blanco od byłego pracodawcy pozostałoby bezskuteczne, to i tak pracownik nie pozostaje bezbronny. Na podstawie art. 10 prawa wekslowego osobie podpisanej na wekslu in blanco służy zarzut wypełnienia weksla niezgodnie z zawartym porozumieniem. Zarzut ten można podnieść w ewentualnym procesie o zapłatę toczonym przez posiadacza weksla przeciwko wystawcy. Ponadto zgodnie z art. 270 ust. 2 kodeksu karnego, ten kto wypełnia blankiet, opatrzony cudzym podpisem, niezgodnie z wolą podpisanego i na jego szkodę albo takiego dokumentu używa, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Jeśli więc były pracodawca wypełniłby weksel in blanco niezgodnie z wolą wyrażoną w porozumieniu wekslowym, a więc w wysokości innej niż aktualne roszczenie przeciwko pracownikowi, wówczas popełniłby przestępstwo ścigane z urzędu.