Pyta Pan czy można nie zgodzić się na wypowiedzenie i żądać odprawy. W nawiązaniu do tego muszę stwierdzić, że wypowiedzenie jest jednostronną czynnością prawną i o ile zostało Panu skutecznie złożone (tj. doręczone w taki sposób, że mógł się Pan z nim zapoznać) to jego przyjęcie lub nieprzyjęcie, bądź zaakceptowanie przez Pana nie ma znaczenia dla jego skuteczności. Nie wypowiadam się co do tego, czy wypowiedzenie dokonane wobec Pana było prawidłowe, bowiem w pytaniu brak jest danych, które umożliwiałyby taką ocenę. Gdyby Pan chciał kwestionować prawidłowość dokonanego wypowiedzenia (o ile byłyby do tego podstawy – a tego nie jestem w stanie na podstawie przedstawionych informacji ocenić), to powinien Pan to zrobić w terminie i sposób, który wskazał Panu (a przynajmniej powinien był to uczynić) pracodawca w piśmie zawierającym wypowiedzenie stosunku pracy.

 

Natomiast jeżeli chodzi o możliwość żądania odprawy przed sądem, to o ile żaden przepis nie zabrania wniesienia takiego powództwa, o tyle w świetle obowiązujących przepisów pracownikowi zatrudnionemu na podstawie mianowania nauczycielowi akademickiemu nie przysługuje odprawa z tytułu wypowiedzenia z przyczyn nie leżących po stronie pracownika. Tak więc w obowiązującym stanie prawnym wytaczając powództwo przegrałby Pan sprawę. Nie mniej wytoczenie powództwa o zasądzenie odprawy może być podstawą do podjęcia kroków w celu uznania pewnych uregulowań prawnych za niezgodne z Konstytucją RP.

 

Pyta Pan o możliwość zaskarżenia ustawy. Jest taka możliwość, ale wiąże się z uprzednim przejściem dosyć długiej drogi sądowej. Można wyróżnić 2 sposoby kwestionowania przez podmiot indywidualny zgodności przepisu ustawy z Konstytucją.

Po pierwsze, Konstytucja RP z 1997 r. przewiduje instytucję pytania prawnego do Trybunału Konstytucyjnego (TK). Najprościej mówiąc, polega ona na zadaniu przez sąd rozpoznający sprawę Trybunałowi Konstytucyjnemu pytania, czy dany akt prawny jest zgodny np. z Konstytucją RP lub ratyfikowaną przez Polskę umową międzynarodową (RUM). W takim pytaniu prawnym zostaje wskazany przepis, co do którego istnieje wątpliwość jego zgodności z Konstytucją (lub RUM), a także przepis Konstytucji, z którym miałaby zajść niezgodność. Trzeba pamiętać, że skorzystanie z instytucji zadania pytania prawnego jest wyłączną kompetencję sądu, który może z niej skorzystać, jeżeli od odpowiedzi na pytanie prawne zależy rozstrzygnięcie sprawy toczącej się przed sądem. Oczywiście można w toku postępowania przed sądem zgłosić wniosek, aby z takim pytaniem sąd wystąpił. Nie ma jednak żadnej prawnej możliwości zobligowania sądu do takiego działania. W Pana przypadku sąd mógłby zadać pytanie prawne do TK w ramach sprawy o zapłatę odprawy, gdyby takie powództwo Pan wytoczył.

Po drugie, Konstytucja przewiduje także możliwość wniesienia skargi konstytucyjnej. W art. 79 ust. 1. stanowi, że każdy, czyje konstytucyjne wolności lub prawa zostały naruszone, ma prawo, na zasadach określonych w ustawie, wnieść skargę do Trybunału Konstytucyjnego w sprawie zgodności z Konstytucją ustawy lub innego aktu normatywnego, na podstawie, którego sąd lub organ administracji publicznej orzekł ostatecznie o jego wolnościach lub prawach albo o jego obowiązkach określonych w Konstytucji. Wskazaną w przepisie ustawą jest ustawa z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym, która wskazuje, że skarga konstytucyjna może być wniesiona dopiero po wyczerpaniu drogi prawnej i to maksymalnie w ciągu 3 miesięcy od doręczenia skarżącemu prawomocnego wyroku (lub decyzji). W celu wyczerpanie drogi prawnej musiałby Pan najpierw wnieść do sądu pozew o przyznanie odprawy, a następnie składać przysługujące Panu środki prawne od negatywnych orzeczeń. Po wyczerpaniu drogi prawnej będzie Panu przysługiwała skarga konstytucyjna do Trybunału Konstytucyjnego. Istotnym warunkiem wniesienia skargi jest sporządzenie jej przez adwokata lub radcę prawnego (nie można zrobić tego samodzielnie).

Na koniec chciałbym podkreślić, że niniejsza odpowiedź nie może być traktowana, jako opinia prawna dotycząca zgodności lub nie z Konstytucją RP regulacji wyłączających prawo do odprawy nauczycieli akademickich zatrudnionych na podstawie mianowania, w przypadku rozwiązania z nimi stosunku pracy z przyczyn niedotyczących pracowników. Próba odpowiedzi na pytanie, czy można skutecznie zaskarżyć niezgodność z Konstytucją takiej regulacji wymaga przeprowadzenia pogłębionej i skomplikowanej analizy stanu prawnego i wykracza poza ramy tej porady.

 

 

zaznaczę że nie jestem prawnikiem, więc moja opinia może byc tylko opinią posiłkową, a o szczegoły proceduralne trzeba by zwrócic sie o pomoc do kancelarii prawnej.

Sprawa, którą Pan opisuje, niestety ma dość często miejsce, choć w jeszcze mniej dogodnej sytuacji a mianowicie braku testamentu spisanego reką zmarlego (zmarłej). Pierwszą czynnością, którą bym przeprowadził, byłoby złożenie wniosku do sądu spadku, o wszczęcie postepowania spadkowego w celu wydania orzeczenia o nabyciu spadku (można też to uczynić u notariusza na podstawie zlozonego zgodnego oświadczenia spadkobierców o przyjeciu spadku). Czas mamy co prawda nieograniczony na te czynności, ale jeżeli nie zrobimy tego do pół roku od powzięcia wiadomosci o śmierci spadkodawcy, to pozbawiamy się prawa do ewentualnego odrzucenia spadku, bądź ograniczenia naszej odopwiedzialności za dlugi spadkowe (przyjęcie spadku z tzw dobrodziejstwem inwentarza). Inną kwestią są zobowiązania spadkobierców wobec skarbu Państwa (też do pół roku rozliczenie się z przyjętego majatku spadkowego). Stąd też zapewne reakcja szwagra o jak najszybsze uregulowanie, choć nie kwestie kosztow postępowania są tu najważniejsze,

Zanim jednak udamy się do sądu, dobrze jest ustalic czy jeszcze coś oprócz domu wchodzi w sklad majątku spadkowego, aby móc na sprawie właściwie wskazać spadkobiorców (Jeżeli rodzice mieli rozdzielność majatkową, czy inne rozporządzenia majątkiem, ustalenia sądu mogą być w każdej sytuacji rozpatrywane inaczej niż nam sie wydaje bo inaczej się wszak ma majątek osobisty spadkodawcy a inaczej wspólny przypadający spadkobierom).

Jedynie ewentualne świadczenia z polis ubezpieczenia na życie, nie wchodzą do spadku po zmarłym i wyplacane są bez podatku osobom uposażonym w tychże umowach, niezależnie od decyzji sądu w postępowaniu spadkowym...

Proszę nie zwlekać niezaleznie od przyczyn dla ktorych postepowanie ma sie odbyć, niech sie odbedzie jak najpredzej, zaoszczędzi to i pieniedzy i emocji.

Pozdrawiam

 

 

Pozwolę sobie powtórzyć swoją wcześniejszą odpowiedź, która odnosi się do opisanej przez Panią sytuacji. Sprzedawca nie ma obowiązku przyjęcia zwrotu towaru lub jego wymiany. Jeśli kupiony produkt nie ma wad, a jedynie – po namyśle – stwierdzamy, że nam się nie podoba lub nie przyda, to tylko od dobrej woli sprzedawcy zależy, czy przyjmie go z powrotem i zwróci nam pieniądze. Zanim kupimy towar, powinniśmy się dowiedzieć czy i w jakim terminie możemy go zwrócić lub wymienić. Takie ustalenia ze sprzedawcą najlepiej zapisać np. z tyłu paragonu.

Przedsiębiorcy coraz częściej stosują praktykę przyjmowania zwrotów i wymiany towaru pełnowartościowego. Należy jednak pamiętać, że to wynika z wewnętrznych regulaminów firm, działań marketingowych, a nie z powszechnie obowiązujących przepisów prawnych.

 

Pozdrawiam serdecznie

 

 

Podobnie przedstawia się sytuacja jeżeli mieszkanie nie stanowiło całego majątku brata. Wówczas z mocy testamentu córka Pani siostry uzyskała jedynie tzw. zapis testamentowy, a w takim przypadku w ogóle nie ma mowy o zachowku. Tak więc i w tym przypadku osobom wskazanym w pytaniu nie przysługują żadne prawa do mieszkania.

Fakt sprawowania opieki nad zmarłym nie może zostać uwzględniony przy określeniu, kto jest spadkobiercą, ani nie powoduje powstania żadnych roszczeń do spadku, czy względem spadkobiercy. Ustawa zalicza do długów spadkowych jedynie koszty pogrzebu spadkodawcy w takim zakresie, w jakim pogrzeb ten odpowiada zwyczajom przyjętym w danym środowisku. Ten kto poniósłby takie koszty mógłby domagać się ich zwrotu od spadkobierców.

 

 

jeżeli zakupu dokonała Pani od osoby fizycznej, nieprowadzącej działalności gospodarczej, to zastosowanie w tej sytuacji mają przepisy o rękojmi za wady. Zgodnie z art. 560 k.c. proszę wezwać sprzedawcę do niezwłocznego usunięcia wad pod rygorem odstąpienia od umowy. Niestety kiedy sprzedawca upiera się, że zgłaszanych przez Panią wad nie było, to trudno będzie Pani udowodnić, że czerwone plamy na sukience istniały już w momencie zakupu. Jeżeli w prowadzonej korespondencji jest przyznanie się sprzedawczyni, że wady te istniały, ale mimo to nie widzi swojej odpowiedzialności, ma Pani dowód i podstawę do dochodzenia roszczeń. W przypadku, gdy sprzedawczyni twierdzi, że plam nie było proszę

o konsultację z rzeczoznawcą ds. jakości tkanin, czy mógłby ocenić kiedy te plamy powstały.

Jeżeli jednak sprzedawcą jest przedsiębiorca, to odpowiednią podstawą prawną do dochodzenia roszczeń będzie ustawa z dnia 27 lipca 2002 r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnego. W tym przypadku proszę powołać się na art. 8 ust. 1 powyższej ustawy i zażądać od sprzedawcy doprowadzenia towaru do stanu zgodnego z umową poprzez naprawę. W przypadku, gdy przedsiębiorca będzie uchylał się od odpowiedzialności proszę zwrócić się o pomoc do właściwego ze względu na Pani miejsce zamieszkania rzecznika konsumentów.

 

Pozdrawiam serdecznie

 

 

zaznaczę że nie jestem prawnikiem, więc moja opinia może byc tylko opinią posiłkową a o szczegoły proceduralne trzeba by zwrócic sie o pomoc do kancelarii prawnej. Jednak co do zasady, kazdy z nas wiedząc, czy podejrzewając,że może przypaść mu spadek, ma prawo zwrócić się do sądu spadku z wnioskiem o wszczęcie postepowania spadkowego (należne jest wtedy niewielkie wpisowe). W Pani konkretnym przypadku, należałoby zbadać, (zresztą w każdym przypadku nalezy to zrobić), czy zmarly pozostawil testament, jeżeli tak, to o tyle sprawa jest prosta, że na podstawie testamentu sąd wskaże jak przebiegnie spadkobranie (czyli komu i w jakiej części przypadnie spadek). W przypadku braku testamentu spisanego przez zmarłego, obowiązuje testament ustawowy. Tu sprawa sie komplikuje, gdyż to do nas należy ustalenie kręgu spadkobierców (a więc czy brat Pani dziadka był jedynym spadkobiercą i czy w ogóle postepowanie zostalo przeprowadzone po śmierci pradziadka - najłatwiej bedzie to sprawdzic np w księdze wieczystej nieruchomości, jeżeli takowa wchodzila w skład spadku po pradziadku). Sprawą o tyle pilnie należałoby się zainteresować, gdyż do pół roku od powzięcia wiadomości o smierci spadkodawcy, mamy prawo w postępowaniu spadkowym podjąć decyzję czy spadek przyjmujemy w calości (czyli wprost - czyli i łącznie z długami spadkodawcy), bądź z dobrodziejstwem inwentarza (ewentualne długi są wtedy ograniczone do wartości przyjmowanego spadku), bądź czy spadek odrzucamy. Jeżeli ten termin "przegapimy", wtedy czy chcemy czy nie, przyjmiemy spadek wprost (jeżeli jesteśmy pełnoletni)...czyli z ewentualnymi dlugami... Proszę więc nie czekać z tą czynnością, wszak w przypadku przyjęcia spadku trzeba jeszcze rozliczyć się przed wlasciwym urzędem skarbowym z przyjętego spadku do którego mogą wchodzić nieruchomości, ruchomości np samochod, lokaty ale i kredyty,(do spadku nie wchodzą jedynie świadczenia z polis ubezpieczeniowych) na co też nie mamy zbyt wiele czasu, bo pół roku.

 

Zgodnie z treścią art. 922 § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks Cywilny (k.c.) nie należą do spadku prawa i obowiązki zmarłego ściśle związane z jego osobą. Prawa i obowiązki te wygasają wskutek śmierci. Wskutek śmierci Pani Brata wynikające z zawartej umowy o kurs prawa jazdy prawo do uczestniczenia przez Pani Brata w kursie (jako ściśle związane z osobą Pani Brata) wygasło, a wykonanie przez szkołę nauki jazdy świadczenia w postaci przeprowadzenia z udziałem Pani Brata przewidzianych w umowie godzin szkoleniowych stało się niemożliwe. Na podstawie art. 495 § 1 k.c. jeżeli jedno ze świadczeń wzajemnych stało się niemożliwe wskutek okoliczności, za które żadna ze stron odpowiedzialności nie ponosi, strona, która miała to świadczenie spełnić, nie może żądać świadczenia wzajemnego, a w wypadku, gdy je już otrzymała, obowiązana jest do zwrotu według przepisów o bezpodstawnym wzbogaceniu. W przypadku Pani Brata pieniądze na kurs prawa jazdy zostały już wpłacone. Ustawa przewiduje zatem możliwość dochodzenia ich zwrotu. Jednakże przytoczony art. 495 § 1 k.c. odsyła do reguł o bezpodstawnym wzbogaceniu, według których ma nastąpić zwrot. Obowiązek wydania korzyści lub zwrotu jej wartości wygasa, jeżeli ten, kto korzyść uzyskał (w tym wypadku szkoła nauki jazdy), zużył ją lub utracił w taki sposób, że nie jest już wzbogacony, chyba że wyzbywając się korzyści lub zużywając ją powinien był liczyć się z obowiązkiem zwrotu - art. 409 k.c. Oznacza to, że jeśli szkole uda się wykazać, że już zużyła lub utraciła środki wpłacone przez Pani Brata w taki sposób, że w jej majątku nie istnieje ekwiwalent tych środków, będzie mogła powstrzymać się od wypłaty. Wykazanie tej okoliczności może okazać się dość trudne i jest raczej mało prawdopodobne, ale nie jest wykluczone.

Do dochodzenia od szkoły jazdy zapłaty będą uprawnieni spadkobiercy Pani Brata. Zgodnie z treścią art. 922 § k.c. prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi kodeksu cywilnego regulującej kwestie spadkobrania. Jak wyżej wspomniano, odbycie kursu prawa jazdy jest ściśle związane z określoną osobą, nie „wchodzi” więc do spadku, ale spadkobiercy mogą domagać się zwrotu uiszczonej opłaty za kurs (na nich przeszło roszczenie o zwrot zapłąconej kwoty). Jeżeli Pani Brat nie miał żony ani dzieci oraz nie pozostawił testamentu, wówczas dziedziczą po nim rodzice w częściach równych (art. 932 § 3 k.c.). Jeżeli zaś jedno z rodziców nie dożyło otwarcia spadku, tej., śmierci Pani Brata wówczas udział spadkowy, który by mu przypadł, przypada rodzeństwu spadkodawcy w częściach równych (art. 932 § 4 k.c.).

Aby możliwe było dochodzenie opisanych powyżej roszczeń konieczne jest uzyskanie potwierdzenia dziedziczenia w sposób przewidziany prawem. Możliwe jest więc wystąpienie do sądu właściwego ze względu na ostatnie miejsce zamieszkania spadkodawcy z wnioskiem o stwierdzenie nabycia spadku. Sąd spadku wydaje postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku po przeprowadzeniu rozprawy, na którą wzywa wnioskodawcę oraz osoby mogące wchodzić w rachubę jako spadkobiercy ustawowi i testamentowi. Opłata od wniosku o nabycie spadku wynosi 50 zł. Identyczne skutki prawne wywołuje akt poświadczenia dziedziczenia. Sporządza go notariusz przy osobistym udziale wszystkich osób, które mogą wchodzić w rachubę jako spadkobiercy ustawowi i testamentowi po sporządzeniu odpowiedniego protokołu (art. 95a i następne ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. Prawo o notariacie). Za sporządzenie aktu poświadczenia dziedziczenia maksymalna stawka taksy notarialnej wynosi 50 zł, natomiast za sporządzenie protokołu dziedziczenia maksymalna stawka raksy notarialnej wynosi 100 zł. Zaletą wyboru sporządzenia aktu poświadczenia dziedziczenia jest szybkość jego uzyskania w porównaniu z postępowaniem sądowym.

Okazując się uzyskanym w wyniku tak przeprowadzonego postępowania stwierdzeniem nabycia spadku lub aktem poświadczenia dziedziczenia, spadkodawcy (lub spadkodawca) mogą wystąpić na drogę sądową w celu dochodzenia od szkoły nauki jazdy zwrotu poniesionej przez zmarłego opłaty za kurs prawa jazdy. Opłata sądowa za pozew będzie wynosiła 5% wartości przedmiotu sporu.