Uprawnienie do żądania wymiany komputera na nowy na podstawie gwarancji występuje tylko wtedy, gdy wynika to z warunków gwarancji. Proszę zapoznać się z jej treścią.

Jeżeli dokonał Pan zakupu zestawu komputerowego jako osoba fizyczna nie prowadząca działalności gospodarczej, ma Pan możliwość kierowania swoich roszczeń do sprzedawcy w ciągu 2 lat od momentu zakupu z tytułu niezgodności towaru z umową. Przepisy ustawy o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej dają Panu możliwość żądania od sprzedawcy w tym przypadku wymiany towaru na nowy. Kierowanie reklamacji do sprzedawcy z tytułu niezgodności towaru z umową nie zawsze, ale zwykle jest lepszym rozwiązaniem, gdyż konsument ma więcej praw, łącznie z możliwością wymiany zestawu komputerowego na nowy.

Proponuję zwrócić się do swojego rzecznika konsumentów, właściwego ze względu na Pana miejsce zamieszania, który szczegółowo przeanalizuje Pana sprawę.

 

 

Jeśli kupuje Pan nową lodówkę, a nie ma Pan co zrobić ze starą, to można ją przekazać sprzedawcy. Ustawa o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (Dz.U. z 2005 r. nr 180, poz. 1495) nakłada na sprzedawców obowiązek przyjęcia od nas nieodpłatnie starego urządzenia przy zakupie nowego sprzętu tego samego typu. Sklep nie ma jednak obowiązku odebrania takiego urządzenia od nas z domu. Jeżeli osobiście dostarczy Pan zużyty sprzęt, sprzedawca zobowiązany jest do nieodpłatnego jego przyjęcia. Jeżeli natomiast zdecyduje się Pan na skorzystanie z usługi transportu oferowanej przez sprzedawcę, to zobowiązany będzie Pan do poniesienia kosztów zlecenia.

Zasadą jest, że umowa o pracę zawarta na czas określony nie może zostać wypowiedziana (rozwiązana za wypowiedzeniem), jeżeli taka możliwość nie została w tej umowie przewidziana. Nie zawsze też będzie dopuszczalne zawarcie w umowie o pracę na czas określony klauzuli zezwalającej na jej wcześniejsze rozwiązanie za wypowiedzeniem. Dopuszczalne jest wyłącznie w przypadku, gdy umowa zawarta jest na czas określony, dłuższy niż 6 miesięcy. Wyłącznie w takiej umowie o pracę na czas określony strony mogą przewidzieć dopuszczalność wcześniejszego rozwiązania tej umowy za dwutygodniowym wypowiedzeniem. Od zasady, że umowa że umowa o pracę zawarta na czas określony nie może zostać wypowiedziana (rozwiązana za wypowiedzeniem), jeżeli taka możliwość nie została w tej umowie przewidziana istnieją wyjątki. Bez względu na ustalony przez strony umowy o pracę na czas określony czas trwania tej umowy (a więc także w przypadku umów zawartych na czas krótszy niż sześć miesięcy) oraz bez względu na to, czy strony umowy przewidziały możliwość jej wcześniejszego rozwiązania za wypowiedzeniem, dopuszczalne jest wypowiedzenie umowy o pracę na czas określony wtedy, gdy dochodzi do likwidacji lub ogłoszenia upadłości pracodawcy. Umowa o pracę na czas określony może być także wypowiedziana, pomimo tego że nie zawiera klauzuli przewidującej taką możliwość i bez względu na długość terminu, na jaki została zawarta, w razie wypowiedzeń dokonywanych na podstawie ustawy z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników (Dz. U. Nr 90, poz. 844 z późn. zmian.), tzw. „ustawy o zwolnieniach grupowych”. Zwrócić trzeba przy tym uwagę, że ustawa ta znajduje zastosowanie do pracodawców zatrudniających co najmniej 20 pracowników. Oznacza to, że pracodawcy zatrudniający mniej niż 20 pracowników nie mogą dokonywać wypowiedzenia umowy o pracę na czas określony na jej podstawie. Natomiast pracodawcy zatrudniający co najmniej 20 pracowników mogą, powołując się na tę ustawę, wypowiadać umowy o pracę na czas określony w przypadku przeprowadzania tzw. zwolnień grupowych. Ze zwolnieniami grupowymi mamy do czynienia w razie rozwiązywania stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników, jeżeli w okresie nieprzekraczającym 30 dni zwolnienie obejmuje co najmniej 10 pracowników – w przypadku gdy pracodawca zatrudnia mniej niż 100 pracowników, co najmniej 10% pracowników – w przypadku gdy pracodawca zatrudnia co najmniej 100, jednakże mniej niż 300 pracowników lub co najmniej 30 pracowników, – w przypadku gdy pracodawca zatrudnia co najmniej 300 pracowników. Umowa o pracę na czas określony może być rozwiązana na podstawie ww. ustawy także bez przeprowadzania zwolnień grupowych (a więc gdy wypowiedzenie dotyczy nawet jednego pracownika). Może to nastąpić wówczas gdy wyłącznym powodem wypowiedzenia umowy o pracę są przyczyny niedotyczące pracownika. Okres wypowiedzenia umów o pracę na czas określony, w przypadku wypowiedzenia z powodu likwidacji lub ogłoszenia upadłości pracodawcy, jak również na podstawie ustawy o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników wynosi również dwa tygodnie. Dwutygodniowy okres wypowiedzenia kończy się zawsze w sobotę (ale musi objąć pełne dwa tygodnie). Oznacza to, że jeżeli dwa tygodnie okresu wypowiedzenia miałyby upłynąć w innym dniu (wypowiedzenie biegnie od dnia doręczenia pracownikowi pisma o wypowiedzeniu umowy o pracę) niż sobota, okres wypowiedzenia „przedłuża się” do najbliższej soboty następującej po tym dniu. Pracodawca wypowiadając umowę zawartą na czas określony nie ma obowiązku podawania w wypowiedzeniu przyczyny wypowiedzenia, nie ma też obowiązku konsultowania zamiaru wypowiedzenia takiej umowy z zakładową organizacją związkową w razie, gdy pracownik jest jej członkiem lub gdy zakładowa organizacja związkowa wyraziła, na jego wniosek, zgodę na obronę jego praw pracowniczych. Niemniej jednak, jeżeli pracodawca będzie wypowiadał umowę, która nie przewiduje możliwości jej wypowiedzenia, w razie ewentualnego sporu przed sądem co do prawidłowości dokonanego wypowiedzenia, sąd będzie badał przyczynę, na podstawie której wypowiedzenie nastąpiło. Będzie to miało miejsce ponieważ umowy takie mogą zostać wypowiedziane tylko we wskazanych powyżej przypadkach. Od tego na jakiej podstawie umowy takie zostały wypowiedziane będzie więc zależało, czy ich wypowiedzenie było dopuszczalne i przez to prawidłowe.

Poruszył Pan bardzo ważny dla klientów kupujących temat. Większość z nich obecnie zastanawia się nad tym czy nastał już dobry czas na kupno, czy raczej należy się jeszcze z podjęciem decyzji wstrzymać. Obecnie zarówno sprzedający na rynku wtórnym jak i zielonogórscy deweloperzy obniżyli ceny mieszkań o około 20 – 25%. W związku z tym, że sytuacja mieszkaniowa w naszym mieście wygląda trochę inaczej niż w dużych aglomeracjach, dalszych znaczących obniżek obecnie się już nie spodziewamy. Nawet w latach boomu budowlanego nie odnotowywaliśmy w Zielonej Górze zwiększonych zakupów dokonywanych przez klientów w celach spekulacyjnych, stąd niewielka ilość zakupionych w tym celu mieszkań wypływa obecnie na rynek. Stosunkowo niewiele w Zielonej Górze powstaje również nowych inwestycji mieszkaniowych, a w związku z tym możemy się spodziewać ograniczenia podaży w rynku pierwotnym. Jeżeli planuje Pan kupno mieszkania pod własne potrzeby mieszkaniowe, to warto rozglądać się już teraz, nawet z racji tego że obecny rynek, tak zwany „kupującego” sprzyja negocjacjom ceny i warunków transakcji.

Jeżeli działka przeznaczona do sprzedaży została nabyta w drodze spadku to potrzebujecie Panowie zgromadzić do transakcji odpowiednie dokumenty. Do zasadniczych należy aktualny odpis z księgi wieczystej, zaświadczenie o przeznaczeniu działki w planie jak również wypis i wyrys z rejestru gruntów. W związku z tym, że przedmiotowa działka została nabyta w drodze spadku będą potrzebne dodatkowo: postanowienie Sądu o nabyciu spadku oraz zaświadczenie z Urzędu Skarbowego o zapłaconym podatku. Doradzam zainteresować się również podatkiem od sprzedaży nieruchomości, gdyż w zależności od tego w jakich latach nastąpiło nabycie może być naliczany różny podatek od sprzedaży nieruchomości. Proces sprzedaży nabytej w drodze spadku przebiega zazwyczaj tak samo jak każdej innej nieruchomości (z zachowaniem zgromadzenia wyżej podanych dokumentów). Sprawę ułatwia na pewno fakt że jesteście Panowie zgodni co do sprzedaży. Zgłoszenie się do prężnie działającego biura nieruchomości może ułatwić Panom zarówno znalezienie klienta jak i również przygotowanie wszystkich potrzebnych do sprzedaży dokumentów i sprawne przeprowadzenie transakcji.

Pani problem jest dość powszechny - wielu konsumentów niepoprawnie składa reklamacje ze szkodą dla siebie. Dlatego postaram się dopowiedzieć najdokładniej jak umiem.

Jeśli klient zorientuje się, że zakupiony towar jest wadliwy, wówczas może złożyć reklamację. W przypadku ujawnienia się wady wydaje nam się, że jedyną podstawą do reklamacji jest gwarancja. Tak naprawdę mamy dwie możliwości dochodzenia roszczeń: z tytułu gwarancji do gwaranta (na podstawie otrzymanej karty gwarancyjnej) i z tytułu niezgodności towaru konsumpcyjnego z umową (na podstawie dowodu zakupu np. paragonu). Gdy do towaru dołączona została karta gwarancyjna, to warto się zapoznać z jej treścią. Należy jednak pamiętać, że gwarancja jest tylko dokumentem dobrowolnym, którego treść określa gwarant. W gwarancji powinny być umieszczone pewne informacje, by była ona ważna, to znaczy: nazwa i adres gwaranta lub jego przedstawiciela w Polsce, czas trwania i terytorialny zasięg ochrony gwarancyjnej a przede wszystkim obowiązki gwaranta i uprawnienia kupującego, gdyby towar okazał się wadliwy. Klient może złożyć reklamację z tytułu gwarancji, jeśli warunki w niej zawarte są korzystne dla konsumenta.

Każda gwarancja jest inna, a różni je nie tylko okres czasu, na jaki zostają wydawane. Warto więc, przed złożeniem reklamacji, kartę gwarancyjną uważnie przeczytać, gdyż może ona nie przewidywać możliwości wymiany towaru na nowy bądź zwrotu pieniędzy za wadliwy towar. Pamiętajmy, że to sam gwarant ustala sobie warunki gwarancji. Klienci czasem pytają, ile gwarant ma czasu na ustosunkowanie się do reklamacji. A ja nie mogę odpowiedzieć inaczej niż tak, że to wszystko zawarte jest w gwarancji – każdy gwarant sam sobie ustala również czas odpowiedzi na roszczenia klienta.

Często przy zakupie towaru możemy nie otrzymać gwarancji, ponieważ, wbrew temu co się utarło, nie musimy. Jeżeli natomiast gwarancja na zakupiony produkt została nam udzielona i obejmuje ona okres np. 5 lat, to możemy towar reklamować u gwaranta w okresie tych pięciu lat. Ale jeśli została ona udzielona na rok, to nie znaczy, że tylko przez rok klient może ubiegać się o swoje prawa. Dla konsumenta w tym przypadku korzystniejsze będzie wybranie drugiej możliwości dochodzenia roszczeń. W ciągu 2 lat od wydania nam rzeczy możemy sprzedawcy zgłaszać reklamacje. Należy podkreślić również, że sprzedawca odpowiedzialny jest z mocy prawa i nie może odpowiedzialności tej ograniczyć, ani przerzucić na gwaranta.

Natomiast reklamację do sprzedawcy możemy złożyć na podstawie ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnego. Na podstawie powyższej ustawy kupujący może żądać od sprzedawcy nieodpłatnej naprawy lub wymiany towaru niezgodnego z umową.

Sprzedawca, inaczej niż gwarant, na podstawie dowodu zakupu np. paragonu, jest odpowiedzialny za sprzedany produkt przez okres dwóch lat od momentu sprzedaży. I tu są jasno określone zasady. W ciągu 14 dni od daty złożenia reklamacji sprzedawca musi się do niej ustosunkować, bo jeżeli tego nie zrobi, to znaczy, że uznaje roszczenia klienta za uzasadnione.

Klient może złożyć reklamację, jeśli, jak wspomniałam, towar jest niezgodny z umową. Pojęcie to jest szersze niż pojęcie wady, gdyż dotyczy nie tylko wady towaru, ale też braku właściwości, cech określonych w umowie, braku zgodności z opisem, wzorem czy próbką.

Sprzedawcy często sami nie odróżniają reklamacji z tytułu gwarancji, od reklamacji z tytułu niezgodności towaru konsumpcyjnego z umową, a jeszcze słabiej orientują się w prawach przysługujących konsumentowi. Tym nieświadomym sprzedawcom łatwiej jest, gdy klient swe roszczenia co do jakości towaru kieruje do gwaranta, a nie do nich. Czasami jednak zupełnie świadomie obchodzą swoje obowiązki. Zdarza się że, gdy klient chce złożyć reklamację do sprzedawcy z tytułu niezgodności towaru z umową, wówczas sprzedawca kieruje go do serwisu. Po powrocie rzeczy z serwisu, okazuje się, że dokonana naprawa była w ramach gwarancji, bo sprzedawca skierował wadliwy reklamowany towar do serwisu z karty gwarancyjnej. Takie przerzucanie odpowiedzialności na gwaranta jest właśnie efektem tego, że Konsument nie zna swoich praw.

Dlatego wszystkim konsumentom doradzam, żeby zgłaszali reklamacje na piśmie i dokładnie precyzowali do kogo kierują roszczenia, na jakiej podstawie prawnej i jakie mają żądania wobec przedsiębiorcy (naprawy czy wymiany towaru na nowy). Naszym obowiązkiem jest dostarczyć do sklepu niezgodny z umową produkt, a sprzedawca już sam odsyła go do naprawy, a nas informuje o sposobie rozpatrzenia reklamacji. 

Napisanie w reklamacji zdania: „Kieruję reklamację do sprzedawcy z tytułu niezgodności towaru konsumpcyjnego z umową”, da nam pewność, że reklamacja będzie rozpatrzona przez tego, do kogo, ją kierujemy.

Często podczas wyprzedaży sklepy zastrzegają sobie, że zakupiony przez nas towar jest przeceniony i reklamacje nie będą uwzględniane. Działanie takie jest zupełnie bezprawne. Wszystko zależy od tego, na czym polega wyprzedaż/przecena. Jeżeli to jest posezonowa wyprzedaż lub końcówka kolekcji, to klient tak samo może dochodzić swoich praw przez okres dwóch lat. Inaczej, kiedy towar jest przeceniony z jakiegoś powodu, np. usterki. Powiedzmy odcień skóry jednego buta różni się od odcienia skóry buta drugiego. Wówczas klient widzi co kupuje – decydując się na takie buty dokonuje świadomego wyboru. W konsekwencji nie może już złożyć reklamacji tych butów z tytułu koloru skóry. Ale to nie znaczy, że nie może on dochodzić swoich pozostałych praw. Ciągle ma prawo złożyć reklamację, na przykład wówczas, gdy po tygodniu buty się rozkleją.