Wakacyjne mieszkanie na kilka lat
Co jest najdroższym „elementem” wakacji? Noclegi. Koszty pobytu wynoszą ok 40-60 % ceny całego wyjazdu. Często też ceny rosną z chwilą, gdy dane miejsce zostaje uznane za „modne”.
Usługa timeshare umożliwia korzystanie z wybranego apartamentu, domu, bądź rezydencji bez ryzyka podwyżek czynszu nawet przez wiele lat. Polega ona na tym, że zawierając umowę z przedsiębiorcą, mającym prawo do najmowania posiadłości (nie musi on być jej właścicielem, otrzymujemy prawo do korzystania z niej w określonych z góry terminach w ustalonej z góry cenie. Wedle obowiązujących w tej chwili przepisów, kontrakty timeshare zawiera się na okres dłuższy, niż trzy lata, zaś od kwietnia 2012 roku minimalny okres obowiązywania umowy będzie wynosił ponad rok. Możemy zawrzeć taką umowę np. na 1,5 roku: od maja 2012 r. do października 2014 r.,zastrzegając, że będziemy w niej przebywać przez trzy pierwsze tygodnie września każdego roku obowiązywania umowy. W czasie pobytu ponosimy koszty takie, jak każdy właściciel: energii elektrycznej, wody, czy wywozu śmieci. Korzystamy z domu również w taki sposób, jakbyśmy byli właścicielami – możemy zabrać gości, korzystać z infrastruktury należącej do posiadłości, jak np. basenu. W pozostałym okresie, jeżeli umowa nie stanowi inaczej, za utrzymanie apartamentu odpowiada przedsiębiorca, z którym zawarliśmy umowę. Możemy również odsprzedać, odstąpić, lub wymienić własne udziały. W takim przypadku zawsze należy jednak powiadomić przedsiębiorcę, z którym zawarliśmy umowę. Szacuje się, że już półtora miliona Europejczyków korzysta z tego rodzaju usług, a na całym świecie liczba ta sięga ok 6,5 miliona osób.
Regulacje prawne
Na poziomie Unii Europejskiej Dyrektywa 94/47/WE z dnia 26 października 1994 r. w sprawie ochrony nabywców w odniesieniu do niektórych aspektów umów odnoszących się do nabywania praw do korzystania z nieruchomości w oznaczonym czasie (Dz.U.UE.L.94.280.83) została zastąpiona przez Dyrektywę 2008/122/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 stycznia 2009 r. w sprawie ochrony konsumentów w odniesieniu do niektórych aspektów umów timeshare, umów o długoterminowe produkty wakacyjne, umów odsprzedaży oraz wymiany (Dz.U.UE.L.09.33.10), która zmieniła i rozszerzyła dotychczasowe przepisy
Na poziomie krajowym prawa konsumenta i obowiązki przedsiębiorcy w tej chwili określa Ustawa z dnia 13 lipca 2000 r. o ochronie nabywców prawa korzystania z budynku lub pomieszczenia mieszkalnego w oznaczonym czasie w każdym roku oraz o zmianie ustaw Kodeks cywilny, Kodeks wykroczeń i ustawy o księgach wieczystych i hipotece (timeshare) (Dz.U.00.74.855). Zostanie ona zastąpiona uchwaloną już nową Ustawą o timeshare, która dostosowuje polskie prawo do przepisów obowiązujących w Unii Europejskiej. Ustawa wejdzie w życie 27 kwietnia 2012 roku.
Timeshare to nie tylko mieszkania
Wedle obowiązujących do kwietna 2012 r. przepisów, timeshare dotyczy tylko nieruchomości. Po wejściu w życie nowych regulacji umowa timeshare będzie obejmować też inne rodzaje zakwaterowania, takie jak miejsca na statkach wycieczkowych oraz nowe rodzaje usług, dotąd nie określone i nieuregulowane w prawie polskim i europejskim.
Nowe usługi timeshare:
-
umowy o długoterminowy produkt wakacyjny – konsument wykupuje, na dłużej niż rok, prawo do otrzymywania pakietu zniżek na usługi związane głównie z zakwaterowaniem lub podróżą np. w hotelach lub na bilety lotnicze;
-
umowy pośrednictwa w odsprzedaży timeshare lub długoterminowego produktu wakacyjnego – konsument płaci przedsiębiorcy za pomoc w sprzedaży lub kupnie tych produktów;
-
umowy o uczestnictwo w systemie wymiany – konsument odpłatnie wnosi do prowadzonego przez przedsiębiorcę systemu wymiany swoje prawo timeshare. Z tego prawa będą mogli korzystać inni członkowie systemu wymiany, a w zamian za to konsument uzyskuje możliwość korzystania także z pozostałych wniesionych do systemu praw timeshare lub innych usług, takich jak wizyty w spa czy pole golfowe.
Źródło: uokik.gov.pl
Na co zwrócić uwagę, wybierając ofertę timeshare i jak nie nadziać się na oszustów
Praktykowaną formą przedstawiania ofert są prezentacje, na które zapraszani są potencjalni klienci, kuszeni gwarantowanym prezentem. Takie prezentacje odbywają się często pod hasłem „Wygrałeś pobyt w egzotycznym miejscu”. Jednak z takiej formy często korzystają również oszuści, a efektem takich spotkań bywają umowy niekorzystne dla konsumentów, bądź po prostu szachrajstwa. Dlatego firmy na poważnie działające na tym rynku coraz częściej odchodzą od tej formy prezentowania ofert, na rzecz systemu poleceń. Również do Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wpływały doniesienia o niekorzystnych kontraktach, zawieranych przez konsumentów na bazie błędnych i nierzetelnych informacji.
Oto kilka rad, które pomogą w podjęciu dobrej decyzji:
- Zawsze dokładnie przyjrzyj się cenom. Wypytaj, co dokładnie zawierają i sprawdź, czy w umowie są identyczne, jak w ofercie, która cię skusiła. Postaraj się sprawdzić w internecie faktyczne koszty utrzymania nieruchomości w miejscowości, w której znajduje się lokal, będący przedmiotem oferty.
- Nie daj się nakłonić do podjęcia decyzji pod presją czasu. Do promocji uzależniających cenę od natychmiastowego podjęcia decyzji (Today only!) podchodź bardzo ostrożnie. Jeśli firma nie ma nic do ukrycia, pozwoli ci zabrać ofertę wraz z projektem umowy do domu i spokojnie przeanalizować.
- Pytaj o wszystko, co wydaje ci się niejasne.
- Sprawdź samą firmę: czy podaje adres siedziby i faktycznie działa pod podanym adresem. Czy ma stronę internetową, może przedstawić dokumenty potwierdzające rejestrację działalności gospodarczej, a także referencje innych klientów.
- Przemyśl dokładnie, czy na pewno będziesz chciał i mógł zaplanować wakacje akurat w tym konkretnym terminie, bowiem nawet jeśli nie skorzystasz ze swojego prawa pobytu, będziesz musiał zapłacić.
- Zwróć uwagę, czy w umowie nie znajdują się niedozwolone klauzule np. zakazujące odstąpienia od umowy, nakładające obowiązek zapłaty odstępnego, zapłaty wygórowanej kary umownej, określające właściwość sądów odległych od miejsca zamieszkania konsumenta, niejasno określające koszty
- Nie płać za nic z góry i nie wpłacaj zaliczek. Wymóg takiej wpłaty powinien obudzić twoją czujność.
Umowa i możliwości odstąpienia od niej
Do tej pory integralną częścią umowy był prospekt, zawierający szczegółowe informacje o nieruchomości. Obecnie dane przedsiębiorcy i posiadłości określone są w formularzu, który musi być elementem kontraktu. Formularze dla wszystkich czterech rodzajów usług zostały dokładnie określone przez Parlament Europejski w nowej dyrektywie. Nowe przepisy wzmacniają pozycję konsumenta, jako strony tego rodzaju kontraktów pod wieloma aspektami. Między innymi zmienił się okres obowiązywania umowy – z dotychczasowych przeszło trzech lat, do ponad roku. Wydłużony został też czas na odstąpienie od umowy o timeshare bez podania przyczyny - z 10 do 14 dni od dnia jej zawarcia bądź doręczenia. Odstąpienie od umowy w tym terminie oznacza, że konsument nie ponosi żadnych kosztów.
Jeśli przedmiotem umowy jest nie nieruchomość, a długoterminowy produkt wakacyjny, konsument będzie mógł ją wypowiedzieć w trakcie jej obowiązywania. Jeśli wypowiedzenie zostanie złożone w okresie 14 dni od otrzymania wezwania do zapłaty drugiej i każdej kolejnej raty płatności za usługę, konsument nie zostanie obciążony za straty poniesione przez przedsiębiorcę.
Po stronie przedsiębiorcy leży również obowiązek wzywania do zapłaty kolejnych rat wynikających z umowy o długotrwały produkt wakacyjny. Wezwanie powinno zostać przekazane co najmniej na 14 dni przed terminem płatności, a w razie jego braku, konsument będzie mógł bezpłatnie korzystać z usługi aż do chwili, kiedy to wezwanie otrzyma.
Komentarze