Na miano produktu niebezpiecznego zasłużyć sobie ma szansę niemal każdy ludzki wytwór wprowadzony do obrotu, który w normalnym użytkowaniu stanowić może zagrożenie dla zdrowia i życia. Zabawki, dziecięce wózki, samochody, ubrania, a nawet naczynia mogą kryć w sobie niebezpieczeństwo. Wiesz jak je rozpoznać?
Ramy prawne dla tego zagadnienia, wyznacza ustawa z dnia 12 grudnia 2003 r. o ogólnym bezpieczeństwie produktów (Dz. U. Nr 229, poz. 2275 oraz z 2007 r. Nr 35, poz. 215), która precyzuje też kryteria, które należy wziąć pod uwagę dla określenia tego poziomu. Są to:
- Cechy produktu, w tym jego skład, opakowanie, instrukcję montażu i uruchomienia, a także – biorąc pod uwagę rodzaj produktu – instrukcja instalacji i konserwacji;
- Oddziaływanie na inne produkty, jeżeli w sposób uzasadniony można przewidzieć, że dany produkt będzie używany łącznie z innymi produktami;
- Wygląd produktu, jego oznakowanie, ostrzeżenie i instrukcje dotyczące jego użytkowania i postępowania z produktem zużytym oraz wszelkie inne udostępniane konsumentowi wskazówki lub informacje dotyczące produktu.
- Kategorie konsumentów narażonych na niebezpieczeństwo w związku z używaniem produktu, w szczególności dzieci i osoby starsze.
Produkt bezpieczny w myśl ustawy jest to produkt, który w zwykłych lub w innych, dających się w sposób uzasadniony przewidzieć, warunkach jego używania, z uwzględnieniem czasu korzystania z produktu, a także, w zależności od rodzaju produktu, sposobu uruchomienia oraz wymogów instalacji i konserwacji, nie stwarza żadnego zagrożenia dla konsumentów lub stwarza znikome zagrożenie, dające się pogodzić z jego zwykłym używaniem i uwzględniające wysoki poziom wymagań dotyczących ochrony zdrowia i życia ludzkiego.
Uwaga! W myśl ustawy produktem nie jest rzecz używana dostarczana jako antyk albo jako rzecz wymagająca naprawy lub regeneracji przed użyciem, o ile dostarczający powiadomił konsumenta o tych właściwościach rzeczy.
Niestety, nadal zdarza się spotkać w sprzedaży przedmioty, które absolutnie nie powinny trafić do obrotu. Zabawki i dziecięce ubranka wykonane przy użyciu toksycznych substancji, wózki dziecięce, w których odpadają kółka, czy toksyczne kubki, które swego czasu można było nabyć w jednym z zielonogórskich hipermarketów. Stąd powtarzające się kontrole Państwowej Inspekcji Handlowej i rejestry produktów niebezpiecznych, w których można sprawdzić konkretny przedmiot, o ile został poddany kontroli, a ta wypadła negatywnie.
Chcąc sprawdzić, czy produkt jest bezpieczny, można zajrzeć do znajdującego się na stronie internetowej UOKiK Rejestru produktów niebezpiecznych - krajowego systemu informacji o produktach niebezpiecznych, składającego się z :
- Rejestru produktów, które nie spełniają ogólnych wymagań bezpieczeństwa,
- Rejestru produktów, które nie spełniają szczegółowych wymagań bezpieczeństwa,
- Rejestru wyrobów niezgodnych z zasadniczymi, szczegółowymi lub innymi wymaganiami
- Rejestru zawierającego informacje o innych produktach
Cennym źródłem informacji jest również europejski system wymiany informacji o produktach, które stwarzają zagrożenie dla życia i zdrowia konsumentów – RAPEX, w którym co tydzień publikowane są raporty zawierające informacje o produktach niebezpiecznych w państwach członkowskich Unii Europejskiej. Jeśli produkt nie znajduje się w rejestrze, a wątpliwości nie zostały rozwiane, zawsze warto skontaktować się z Inspekcją Handlową.
Informacją o tym, że produkt spełnia europejskie normy bezpieczeństwa jest oznakowanie symbolem CE, będącym skrótem od słów Conformité Européenne, co w języku polskim oznacza: zgodny z dyrektywami Unii Europejskiej. Wymóg oznakowania symbolem CE jest obowiązkowy dla produktów które bezpośrednio mogą zagrażać zdrowiu, czyli między innymi: wyrobów elektrycznych, elektronicznych czy zabawek. Ale uwaga! Litery CE wcale nie muszą dawać nam poczucia bezpieczeństwa. Nie funkcjonuje żadna instytucja, która sprawdzałaby oryginalność znaku. Skorzystali z tego skwapliwie chińscy producenci, zamieszczając na swoich wyrobach bardzo podobny znak, będący skrótem od słów China Export. Czym różnią się oba symbole? Zobaczcie sami:
źródło: spedycje.pl
Konsument, który zakupił produkt niebezpieczny ma prawo domagać się zwrotu całej zapłaconej za niego ceny, niezależnie od stopnia zużycia towaru.
Zwrotu można dochodzić od:
- dystrybutora (sprzedawcy) - pod warunkiem posiadania dowodu zakupu w postaci paragonu lub faktury albo jakiekolwiek innej możliwości wykazania, że dany towar zakupiony został u tego właśnie sprzedawcy;
- od producenta - bez konieczności posiadania dowodu zakupu.
Pamiętajcie też, że każdy produkt użyty niezgodnie z instrukcją, może stwarzać zagrożenie. Warto więc czytać instrukcje obsługi, jakkolwiek nudne by się nie wydawały.
Komentarze