Twój Rynek.pl 9/2009

Rozgłos przyniosła mu książka „Wybory do Sejmu z 19 stycznia 1947 roku w Polsce”, w której ukazał kulisy sfałszowanych przez komunistów wyborów i poprzedzającego je referendum w 1946. W 2001 r. otrzymał prestiżową nagrodę historyczną tygodnika „Polityka” - książka ta została uznana za najlepszą książkę historyczną w Polsce. Prywatnie szczęśliwy mąż, ojciec i dziadek.

 

 

Wybory rektora to nie konkurs, który można wygrać w krótkim czasie. Kandydat musi spełniać warunki formalne, posiadać predyspozycje organizacyjne i niemałą wiedzę z szeregu dyscyplin, choćby z ekonomii czy prawa pracy. Oczywiście, należy też być docenianym przez społeczność akademicką i to we wszystkich grupach zawodowych: profesorów, adiunktów, studentów i administracji. Piastowanie tej funkcji to dla mnie wielki zaszczyt i osobisty sukces. Na rektorze ciąży jednak olbrzymia presja. Odpowiadam za 1800 pracowników, jak

również kilkanaście tysięcy studentów, których trzeba przygotować do życia w sposób praktyczny. Problemów nie brakuje: kryzys w gospodarce, niż demograficzny. Poza tym weszliśmy do UE. Nie byliśmy przygotowani na szereg zmian ilościowych i jakościowych. Polskie szkolnictwo, również wyższe, musi dopiero przystosować się do unijnych standardów.

 

Myślę, że największym moim sukcesem jest bezpieczne przeprowadzenie uczelni przez bardzo trudną sytuację materialną, w której znaleźliśmy się w 2005 roku. Program oszczędnościowy pozwolił nam zażegnać największy kryzys.

Mimo dużych trudności finansowych, utworzyliśmy w tym czasie dziesięć nowych kierunków kształcenia, w tym cztery inżynierskie. Konkurencja jest jednak duża. Szkoły wyższe działają juz nie tylko w Zielonej Górze ale też w: Sulechowie, Polkowicach, Żarach, Głogowie, Gorzowie, Legnicy. Myślę, że w tych warunkach z rekrutacją radzimy sobie nie najgorzej. Konsekwentnie realizujemy też program inwestycyjny. Warto wymienić tu m.in.: siedzibę Wydziału Inżynierii Lądowej i Środowiska, budynek Rektoratu, Akademicki Inkubator Przedsiębiorczości, którego działalność do dziś jest współfinansowana przez Urząd Miasta. Wypracowaliśmy też świetną koncepcję Parku Naukowo-Technologicznego. Liczymy na to, że ta inwestycja pobudzi gospodarkę regionu. Pozyskaliśmy również pieniądze z funduszy unijnych na przebudowę akademika „Wcześniak” i budowę biblioteki uniwersyteckiej. Już przystępujemy do realizacji tych inwestycji.

 

Jestem zadowolony z życia. Może nieskromnie, ale uważam się za człowieka sukcesu pod każdym względem: materialnym, naukowym, zawodowym, rodzinnym. Sukces nie przyszedł mi łatwo, został podparty latami ciężkiej pracy.

 

 

O mało nie zostałem lekarzem. Po szkole średniej zostałem przyjęty na Wojskową Akademię Medyczną w Łodzi. Wybrałem jednak inny model życia i nie żałuję tego. Gdybym mógł, ukończyłbym tylko jeszcze drugi fakultet. Z informatyki, bo jestem praktyczny.

 

 

W historii pasjonujące jest sięganie w przeszłość. Nie ograniczam się jednak wyłącznie do tej jednej dyscypliny naukowej. Przedmiotem moich zainteresowań jest np.: ekonomia czy prawo pracy. Lubię też kontakt ze sztuką, przyrodą. Interdyscyplinarność to wymóg cywilizacyjny.

 

Chyba każdego człowieka fascynuje jego mała ojczyzna. Gubin to moje miasto, tam się urodziłem. Ale zbieram pamiątki nie tylko z Gubina, również z Zielonej Góry. Mieszkam tu i pracuję od 26 lat i czuję się związany z tym miastem. Można kolekcjonować znaczki, fotografie lub pieniądze. Ja wybrałem pocztówki.

 

Ponad 1500 sztuk, z czego z Gubina ok. 400.

 

 

Czuje się Pan gubinianinem czy zielonogórzaninem? 

Zdecydowanie zielonogórzaninem.

 

Lubię pospacerować po rynku i pójść do muzeum.

 

Cieszę się jak nasi żużlowcy wygrywają, ale nie byłem jeszcze w tym roku na meczu. Mimo wielu zaproszeń od prezesa Roberta Dowhana.

 

Szczęśliwym mężem, ojcem dwójki dorosłych dzieci i dziadkiem czteroletniej wnusi. No i nie mniej szczęśliwym posiadaczem psa Labradora.