Środa, 19 Grudzień 2018-Urbana i Dariusza
TwojRynek

Strona startowa

Protetyka stomatologiczna
2015-12-04Izabela Bohdanow, Fot.x Komentarze1 komentarz
Sztuczne zęby niekiedy stają się koniecznością, i to pomimo wszelkich starań. Współczesna protetyka daje mnóstwo możliwości uzupełnienia ubytków, tak byśmy mogli cieszyć się pięknym uśmiechem całe życie. Rodzaj wybranej protezy zależy od liczby zębów własnych oraz… zasobności portfela. Jednak każdy brak w uzębieniu powinien zostać uzupełniony, w przeciwnym razie może dojść do rozwoju chorób przyzębia, a nawet pogorszenia ogólnego stanu zdrowia.
 
Po usunięciu zęba mamy wiele możliwości uzupełnienia ubytku: implant, most czy protezę ruchomą. Jeżeli nie zdecydujemy się na wypełnienie luki, istnieje ryzyko, że niektórych konsekwencji nie będzie można cofnąć. Przed ekstrakcją dentysta powinien uprzedzić o dalszym postępowaniu. Usunięcie zęba to bowiem problem nie tylko estetyczny, ale też zdrowotny. Wybór metody uzupełnienia braków zależy od stanu pozostałych zębów, a także możliwości finansowych – ceny wahają się od kilkuset złotych do kilku tysięcy…
 

Dlaczego warto uzupełniać ubytki?

 
Badania dowodzą, że pacjenci źle oprotezowani i bezzębni żyją krócej. Brak choćby jednego zęba ma duży wpływ na zgryz. Po ekstrakcji zęba inne przemieszczają się w kierunku wolnej przestrzeni, pochylając się i przekrzywiając. Zęby nieprawidłowo ustawione są bardziej narażone na próchnicę i szybko się niszczą, przez co możemy je po prostu utracić. Braki w uzębieniu w konsekwencji zaburzają pracę przewodu pokarmowego. Złe ustawienie zębów może również powodować zmiany zwyrodnieniowe w stawach skroniowo-żuchwowych i prowadzić do bólu żuchwy, głowy czy ciągłego zmęczenia.
 

Implanty zębowe

 
Implant zębowy to sztuczny korzeń, na którym odbudowuje się utracony ząb. Jest wykonany z tytanu o wielkości naturalnego korzenia. Można go wszczepić od razu po ekstrakcji, najpóźniej cztery miesiące po niej. Nie warto zwlekać, gdyż po usunięciu zęba zanika kość, w której był on osadzony, co utrudnia implantację i wydłuża leczenie. Na podstawie implantu umieszcza się sztuczny ząb, czyli koronę. Nie zawsze liczba wszczepionych implantów równa się liczbie brakujących zębów. Czasem wykonuje się kilkupunktową implantację, opierając na niej wszystkie brakujące zęby. W niektórych przypadkach wystarczą nawet dwa implanty, by opierała się na nich cała proteza. To obecnie najlepsza metoda odbudowy utraconego zęba, gdyż sztuczny zachowuje się tak samo jak naturalny, zapobiegając zanikowi kości. Implanty mogą służyć nam nawet przez kilkadziesiąt lat. Minusem jest cena zabiegu – jeden wszczep kosztuje od dwóch do czterech tysięcy złotych, a sztuczny ząb opierający się na nim – nawet do siedmiu tysięcy.
 

Zakładamy implanty

 
Wyróżniamy dwa rodzaje implantów: tytanowe, obecne na rynku od wielu lat, oraz cyrkonowe, które coraz bardziej zyskują na popularności. Tytan to materiał zapewniający długotrwały okres użytkowania. Przy tej metodzie może dojść jednak do niewielkiego obniżenia się linii dziąseł, które odsłonią srebrnoszary implant. Zabieg przeprowadza się zazwyczaj w ciągu jednej wizyty, a dzięki właściwościom implantu proces leczenia nie trwa zbyt długo. Powierzchnia tytanowa jest szorstka i specjalnie wytrawiona, aby stymulować kości i przyspieszyć gojenie. Z powodu wytrwałości implantów tytanowych ich założenie to jeden z najdroższych zabiegów w gabinecie dentystycznym. Alternatywą dla tytanu są implanty cyrkonowe, zwane też ceramicznymi. Substancja implantu wygląda jak naturalna tkanka zębów, ale jest bardziej odporna na ścieranie. Cechuje się dużą odpornością na korozję oraz wysoką biozgodnością, czyli właściwym wiązaniem z tkanką kostną. Nie jest to jednak metoda równie uniwersalna w trudnych przypadkach klinicznych jak zastosowanie implantów tytanowych.
Idealne implanty stomatologiczne muszą być wytrzymałe, funkcjonalne i nie mogą różnić się kolorem od pozostałych zębów. Powinni je zakładać stomatolodzy z odpowiednim doświadczeniem i kwalifikacjami. Sam zabieg składa się z trzech etapów: wszczepienia implantu, wkręcenia śruby gojącej i zamocowaniu sztucznego zęba. Etap pierwszy polega na wywierceniu w wyrostku zębodołowym, czyli w kości, otworu dla implantu. Najpierw wykonuje się zdjęcie pantomograficzne w celu ustalenia, czy ilość tkanki kostnej w dziąśle jest wystarczająca. Samo wszczepienie implantu jest wykonywane w znieczuleniu miejscowym lub w pełnej narkozie. Zabieg trwa od 30 minut do dwóch godzin i jest bezbolesny. Po zabiegu implantu nie widać w jamie ustnej. W okresie gojenia się rany dochodzi do osteointegracji, czyli bezpośredniego zrośnięcia się sztucznego korzenia z kością. Trwa to od trzech do sześciu miesięcy. Dzięki temu procesowi organizm nie traktuje wszczepionego implantu jako ciała obcego, lecz jako integralną część dziąsła. Etap drugi polega na odsłonięciu implantu i wkręceniu śruby gojącej. Lekarz implantolog nacina błonę śluzową położoną bezpośrednio nad wszczepem i wkręca w implant śrubę gojącą. Jej celem oprócz przyspieszenia procesu gojenia jest również wymodelowanie kształtu dziąsła pod przyszłą koronę protetyczną. Okres regeneracji trwa czternaście dni. Podczas trzeciego etapu następuje pobranie wycisków i zamocowanie sztucznego zęba. Na podstawie wycisku wykonuje się w laboratorium dwa elementy: łącznik, czyli filar protetyczny, na którym jest mocowana korona, oraz koronę protetyczną – sztuczny ząb. Na koniec lekarz przykręca łącznik do implantu i mocuje koronę protetyczną.
 

Korona protetyczna

 
Korona protetyczna to sztuczny ząb mocowany do implantów, pełniący funkcję zęba. Może też być „przyklejana” do istniejących zębów w celu ukrycia uszkodzeń. Zakłada się ją również po to, aby zabezpieczyć słaby ząb przed złamaniem, naprawić złamany ząb, umocować most czy pokryć ząb po leczeniu kanałowym. W gabinetach stomatologicznych dostępne są różne rodzaje koron. I tak mamy koronę metalową wykonywaną w różnych stopów metali. Jest ona jednak mało estetyczna, gdyż nigdy nie ma naturalnego koloru zęba. W barwie naturalnych zębów jest natomiast wykonana korona akrylowa, może być jednak stosowana jako metoda tymczasowa z powodu swojej nietrwałości. Rzadko zakłada się też koronę metalową licowaną akrylem od strony przedniej – to metoda mało estetyczna i nietrwała. Korona ceramiczna z kolei jest wykonana z porcelany i wygląda bardzo estetycznie – jej kolor praktycznie nie różni się od barwy naturalnych zębów. Jak można się spodziewać, za tym komfortem idzie wysoka cena. Najczęściej stosowaną koroną jest korona metalowa w całości licowana porcelaną − świetnie imituje naturalne zęby. Inna korona, cyrkonowa, ma bardzo wysoką wytrzymałość i zachowuje właściwości optyczne naturalnych zębów. Korona to uzupełnienie stałe, dlatego może ją usunąć jedynie stomatolog.
Na implantach można mocować również całe protezy. Zabieg ten poleca się osobom, które straciły wiele zębów lub wszystkie. Po zrośnięciu się implantów z kością, lekarz przytwierdza do sztucznych korzeni rodzaj przęsła i przykręca protezę.
 

Protezy stałe i ruchome

 
Do protez stałych zaliczamy most, który uzupełnia brak jednego lub kilku zębów. Buduje się go z kilku koron mocowanych na własnych zębach lub implantach otaczających lukę. Mosty mogą być wykonane z porcelany lub na włóknie szklanym, niezależnie jednak od tworzywa różnią się wyglądem od naturalnych zębów. Po pewnym czasie należy je wymienić. Koszt mostu porcelanowego waha się od 400 do 1200 złotych, adhezyjnego (szklanego) zaś – od 300 do 600 złotych.
Proteza ruchoma to uzupełnienie wyjmowane − trzeba ją codziennie wyjmować i czyścić. Zazwyczaj co pięć lat należy wykonać nową, a co jakiś czas odpowiednio modyfikować. Ustabilizowanie protezy utrudnia to, że zanikają pod nią kości. Dlatego dla jej utrzymania wszczepia się implanty. Aby NFZ zrefundował leczenie protetyczne raz na pięć lat, pacjentowi musi brakować minimum pięć zębów w jednym łuku zębowym. Co dwa lata w ramach NFZ można dokonać też naprawy protezy. W prywatnych gabinetach stomatologicznych protezy kosztują od 500 do 2000 złotych.
Wyróżniamy kilka rodzajów protez ruchomych: szkieletowe (na metalowej konstrukcji), częściowe i całkowite protezy osiadające (akrylowe) oraz protezy typu overdenture. Protezy szkieletowe opierają się na własnych zębach, dzięki czemu przenoszenie sił żucia zbliżone jest do fizjologicznego. Są stabilne, łatwe w utrzymaniu higieny i stwarzają mniejsze ryzyko chorób przyzębia. Dzięki wytrzymałej i metalowej konstrukcji są delikatniejsze i cieńsze i łatwo się do nich przyzwyczaić. Mocuje się je za pomocą metalowych klamr lub specjalnych niewidocznych zatrzasków i zamków. Akrylowe protezy całkowite wykonuje się przy bezzębiu. Górne trzymają się znacznie lepiej niż dolne, ale problem ten można rozwiązać dzięki wszczepieniu dwóch implantów, które zapobiegają nadmiernej ruchliwości takiego uzupełnienia. Protezy typu overdenture są oparte na korzeniach własnych zębów zaopatrzonych w różnego rodzaju zaczepy. Można je stosować przy resztkowym uzębieniu, gdy korzenie zębów są zbyt słabe albo jest ich zbyt mało i nie mogą stanowić filarów mostu.
 

Zakładamy licówki

 
Licówki są najlepszym rozwiązaniem dla osób, które chcą zachwycać pięknym uśmiechem. Efekt zależy do materiału, z jakiego wykonano uzupełnienia protetyczne. Są to cienkie płytki najczęściej wykonane z porcelany. Mocuje się je na wargowej stronie zębów za pomocą specjalnego kleju. Licówki eliminują wszystkie estetyczne niedoskonałości zębów, takie jak: ciemny kolor, nieregularny kształt, nieodpowiednia długość czy brakujące fragmenty. Dzięki porcelanie nie można ich odróżnić od naturalnych zębów. Inną zaletą jest to, że porcelana stanowi materiał biologicznie obojętny, dzięki czemu nie wywołuje objawów alergii. Licówki mocuje się na zębach na dwa sposoby. Pierwszy z nich polega na uprzednim szlifowaniu zęba w celu zrobienia miejsca pod przyszłą licówkę. Jest to konieczne, gdy chcemy zmniejszyć rozmiar zębów, cofnąć wysunięte zęby lub wyrównać obrócone. Druga metoda odbywa się bez szlifowania. Wtedy zakładanie licówek jest procesem odwracalnym, gdyż nie ingeruje się w tkanki zęba. Zęby są tylko delikatnie polerowane. Zabieg ten wykonuje się w przypadku likwidowania diastemy, wydłużania zębów lub zmiany ich koloru.
W gabinetach stomatologicznych dostępnych jest wiele rodzajów licówek: akrylowe, kompozytowe, ceramiczne, porcelanowe czy pełnoceramiczne. Przeciwwskazaniem do zakładania licówek są choroby dziąseł i przyzębia, a także zbyt zniszczone zęby. Przy uszkodzeniach szkliwa i rozległych plombach najlepszym rozwiązaniem są korony. Licówek nie wykonuje się też przy bruksizmie, silnych przebarwieniach zębów i zębach leczonych kanałowo. Należy pamiętać, że licówki nakłada się jedynie na zdrowe zęby i tylko w celach estetycznych. Są tańsze od koron, a ich cena zależy od materiału, z jakiego zostały wykonane – waha się w granicach od 80 do 2500 złotych.
 

Komentarze

  • ola
    2018-08-01
    Implanty, protetyka to najciekawsze dziedziny stomatologii. Dentysta wyspecjalizowany w tych dziedzinach zawsze będzie pożądany, ponieważ każdy marzy o hollywoodzkim uśmiechu
*

Dodaj komentarz

  • Autor *
  • E-mail *
  • Komentarz *
  • Przepisz kod (wielkość liter ma znaczenie)