Niedziela, 23 Wrzesień 2018-Tekli i Bogusława
TwojRynek

Najnowsze

Materiały budowlane
2018-02-22 Komentarze0 komentarzy

Własny dom to marzenie prawie każdego z nas, jednak jego budowa wymaga często dużo cierpliwości. Sklepowe półki uginają się od propozycji producentów materiałów budowlanych, których nazwy różnią się nic nam niemówiącymi znakami.

 
 
 
 
 
 Na etapie wyboru materiałów budowlanych nasuwa się mnóstwo pytań. Producenci nie ułatwiają tego momentu, tworząc coraz to nowe kombinacje. Zastanawiamy się więc, z czego budować ściany zewnętrzne bądź czy warto zdecydować się na dom z prefabrykatów. To nie jest łatwa decyzja, zwłaszcza że materiały budowlane zawierają mnóstwo związków chemicznych, które mogą szkodzić naszemu zdrowiu.
Ściany współczesnego domu muszą sprostać wielu wymogom. Na rynku dostępnych jest mnóstwo materiałów, które im odpowiadają – od ceramiki tradycyjnej, poryzowanej, po beton komórkowy, silikaty i keramzytobeton. I tak elementy ceramiczne to wyroby gliniane odpowiednio formowane i wypalane w wysokiej temperaturze. Dzięki temu procesowi glina staje się twarda, wytrzymała, mało nasiąkliwa i mrozoodporna. Jest jednak materiałem dość ciężkim, o niewielkiej izolacyjności cieplnej, dlatego ostatnimi czasy zmodernizowano tę technologię produkcji. Zaczęto mieszać glinę z mączką drzewną lub trocinami, które w procesie wypalania utleniają się, pozostawiając mikropory. Tak powstała ceramika poryzowana o znacznie lepszej izolacyjności cieplnej. Beton komórkowy to udoskonalona odmiana betonu, zdecydowanie lżejsza i o zupełnie innych właściwościach. Oprócz swojej lekkości jest paroprzepuszczalny, łatwy w obróbce, ma bardzo dobrą izolacyjność cieplną, a w dodatku jest dość tani. Wiele do życzenia pozostawia jednak jego wytrzymałość, izolacyjność akustyczna oraz mrozoodporność. Mimo że jest bardzo nasiąkliwy, to dość szybko wysycha, dzięki temu okazuje się najlepszym rozwiązaniem na terenach powodziowych. Następnym materiałem ściennym są wyroby wapienno-piaskowe, czyli tak zwane silikaty. Do ich produkcji używa się wapna, piasku i wody, które są ekologiczne i zdrowe dla człowieka. Cechują się wysoką wytrzymałością i trwałością, dobrą akumulacyjnością cieplną i izolacyjnością akustyczną. Oprócz tego są mrozoodporne i mają zdolność hydroregulacji − pobierają nadmiar wilgoci z otoczenia i oddają ją, kiedy powietrze jest zbyt suche. Pomimo korzystnej ceny materiał ten stosuje się dość rzadko. Przyczyną tego są po części kiepskie właściwości termoizolacyjne, przez co nie można z nich budować ścian jednowarstwowych. Przy wyborze materiału ściennego można jeszcze zdecydować się na keramzytobeton. Keramzyt to rodzaj lekkiego kruszywa sztucznego, które otrzymuje się w procesie wypalania łatwo pęczniejących glin i iłów. Wyroby keramzytobetonowe mają na tyle dużą wytrzymałość i izolacyjność cieplną, że można z nich wykonywać nawet jednowarstwowe ściany. Cechują się też wysoką paroprzepuszczalnością, mrozoodpornością i izolacyjnością akustyczną. Do ich zalet należy również odporność na ogień, chemiczna oraz biologiczna. Jednak z powodu ich wysokiej ceny stosowane są przede wszystkim do budowy warstwy elewacyjnej w ścianach trójwarstwowych.
Niektóre elementy domu nie muszą powstawać na placu budowy. Chodzi tu oczywiście o prefabrykaty. W fabryce można wykończyć powierzchnię ścian, osadzić okna i ułożyć większość elementów instalacyjnych. Na samym placu jedynie składa się wcześniej utworzone elementy. Na hali produkcyjnej jest o tyle łatwiej, że nie ma znaczenia pogoda i zwiększa się kontrola jakości. Do innych plusów można zaliczyć przyspieszenie prac, określenie z góry dokładnych kosztów, korzystanie z maszyn dających nieosiągalną w innych warunkach jakość wykonania oraz to, że przygotowanie elementów można rozpocząć przed uprawomocnieniem się pozwolenia na budowę – wystarczy tylko mieć projekt. Wśród wad prefabrykacji wymienia się duże koszty transportu dużych i ciężkich elementów w miejsce oddalone od zakładu produkcyjnego. Poza tym na niektóre działki trudno wjechać dużym samochodem ciężarowym z dźwigiem, a wykonanych elementów nie da się wymienić.
Obawiających się o związki chemiczne zawarte w materiałach budowlanych uspokoi informacja, że wyroby dostępne na polskim rynku są bezpieczne, należy jednak pamiętać o ścisłym przestrzeganiu zaleceń producenta odnośnie do ich eksploatacji i użytkowania. Materiały muszą spełniać normy bezpieczeństwa i mieć przyznany Znak Bezpieczeństwa B lub jego europejski odpowiednik − Znak CE, a także Atest Państwowego Zakładu Higieny. Substancje szkodliwe, najczęściej stosowane do wykańczania wnętrz, występują w różnych ilościach i stężeniach w wielu produktach. Wśród najczęściej spotykanych znajdują się: toluen, ksylen, formaldehyd, benzen i styren. Chorobotwórcze substancje, które przedostają się z materiałów budowlanych do powietrza, najliczniej występują w klejach, tworzywach sztucznych, materiałach izolacyjnych, lakierach, lepikach i impregnatach. Materiały budowlane, w których występują związki chemiczne stają się bezpieczne po tzw. karencji, czyli okresie sezonowania. To niezbędny czas, by z tworzywa wydzieliły się szkodliwe substancje. Po jego upływie emisja związków nie może przekraczać wskaźnika dopuszczalnego stężenia. Czas karencji dla poszczególnych grup materiałowych wynosi może od 3 (dla emalii) do 9-10 tygodni (dla tworzyw sztucznych, impregnatów, lepików, klejów i lakierów).
 
*

Dodaj komentarz

  • Autor *
  • E-mail *
  • Komentarz *
  • Przepisz kod (wielkość liter ma znaczenie)